Bir pişmanlıktır geride kalan zaman..yaşayamadıklarınızın,yaşamaktan kaçtıklarınızın pişmanlığı..aslında son kez el sallarken gidene, bu acıdır gözlerinizden dökülenler..için için bağırır yüreğinize oturan pişmanlık..veda değildir aslında tanımlayamadığınız şey..keşkeler sarar tüm hücrelerinizi..ah şimdi olsaydı da son bir kez baksaydım gözlerine,doyasıya sarılıp kokusunu çekseydim içime dersiniz.. o an yokmu..size canlı gözlerle bakarken sarılmadığınız birine,sarılmak isteyipte sarılamadığınız an..pişmanlığın,keşkelerin en derinden yüreğinize saplandığı an..en sevdiğinizi öylecee hareketsiz yatarken gördüğünüz,son kez vedalaştığınız an..asla içinizden çıkmayacak acıyı size hibe eden o lanet an..

ölümmü içinize saplanan,araya ayrılık sokan, yoksa aklınızdan geçen pişmanlıklarmı? geri getirilemeyecek duygular,paylaşılamayacak mutluluklar,görülemeyecek düğünler,sevilemeyecek torunlar,birlikte yaşanılamayacak bir hayat..geride kalanlar aslında acıtanlar..ölümmü soğuk yoksa sonrasımı..giderken vedalaşamadık..son bir kez sarılamadık doyasıya..hep erteledik şu an yaşamak istediklerimizi..hani sanki hiç bitmeyecek,hiç gitmeyecekmişiz gibi…hani çok uzakmış gibi o soğuk veda..öyle hayal ettik çünkü..konduramadık,beklemedik hiç..o yüzden erteledik sevdiklerimizi,sevişlerimizi..oysa çok yakındık hiç ayrılmayacakmış gibi..ölümün buz kesmiş elleri çok uzaktı bizim sevişlerimizden..beklenmedik bir veda oldu..erken oynadın oyununu ve zamansız bir anda kapadın perdelerini..oysa öyle konuşmamıştık kaldığımız son yerde..öyle vedalaşmamıştıkki..daha görecek çok mutluluğumuz olucaktı..mezun olduğumda ilk sana koşucaktım..kaymakam olduğumda ilk sana sarılacaktım..neden bu kadar erken gitmek zorundaydın..dayanamıyor insan işte..

sensiz o eve girmek,sanki gene sen karşılayacakmışsın gibi..her yerde yaşanmış izleri görmek ..acıtıyor işte,kanatıyor yüreğimin derinliklerini..ağlamayın demişsin bıraktığın son mektupta..nasıl ağlamazki insan,nasıl susturabilir içinden kopanları,nasıl dayanabilir yokluğuna..

zamanı ıskaladık,kaçırdık yaşanabilcek güzel anları bu sahnede belki..ama yeni perdeler açılır değilmi? tekrar kesişir rollerimiz başka sahnelerde değilmi? gene eskisi gibi sen DEDE ben torun olur bu sefer atlamayız son repliklerimizi değilmi?

seni o kadar çok özlüyorumkii ( hiç unutulmayacaksın…

Benzer İçerikli Yazı Bulunamadı.