Genç Haritacı’nın Günlüğü

Yakuter‘in geçen haftalarda kaleme aldığı Ya Öleceğinizi Bilseydiniz! yazısını okuduktan sonra güzel yorumlar gelmişti. Benimde çenem düştü Bayağı bir yazmışım, ama yazı çok hoşuma gittiği için bir iki gün sonra tekrar okumak istedim ve yeni eklenen yorumların olduğunu da gördüm. Ben de çorbada en çok tuz benim olsun, sonuçta yakuter aşçı, yemeği en kıvamlı hale getirmiş zaten. Ben de yamak olayım dedim. En çok tuzu ben atayım çorbaya Napalım aşçı Erhan olunca bizden ancak bu kadarı

Derken bir şiir yazmıştım. Bunu bu yazı ile birlikte orada paylaşmıştım. Şimdi de burada sizlerde paylaşıyorum. Umarım beğenirsiniz.

Yıkık Şehirler ve Suskunluk…

Sustum…
Şehirler bıraktım ardımda yıkık dökük,
Kelimeler bıraktım hep yarım,
İçinde en derin anlamları sakladığım.
Bekledim…
Kaybettiğim düşlerimin geri dönüşünü,
Ne zaman geldi ki şimdi gelecekti yanlışlarım
Bari bırakın beni bırakın da
Düzeltebilmek için en büyük fedakar olayım
İstedim…
Olmadı, yapamadım, artık geçti mi
Bunları mı demek olmalıydı alınyazım
Bir fırsat için yalvardığım anlarım vardı benim
Bir de bunca şeyin ardından biriktirdiğim suskunluklarım
Kaçtı mı ki trenler, neden bu isyanlarım
Yapamadım…
Elimi kolumu bağlayıpta böyle
Hiçbir şey olmamış gibi davranamadım
Neden kelimelere tutsaktı ki sözlerim
ve böylesine sizden uzaktı gözlerim
Döndüm…
Günahlarım da benimdi, sevaplarımda
Sevdiklerimde bendeydi, sevenlerimde
Açtım gözlerimi, uçurtmalarım yüksekte
Hayallerimde de benim gibi mutlu
Aslında bilmezdim bunları anlamadan
Akrep yelkovanı birbirini kovalar zannederdim
Oysa onlar bile aşıktı birbirlerine
Tek çabaları kavuşabilmekti
Artık konuşuyorum…
Haykırıyorum belki de…
Anlamlı cümlelerinizi başka yarınlara saklamayın
Asla ve asla “seni seviyorum” demekten korkmayın

[25.03.2007'te yazdığım bir şiirim.]