Yine çoğalıyor düşünce ormanlarım,
düşünce sessizliğin ayaz böğrüne
Gözlerimin durgun meşguliyeti
sözlerimin içsel vuruşlarından ibaret
kısık ve kurşuni…

Sabah sabah sınava gitmeden yazdığım bir şiir. Beğenmeniz dileğiyle gönül dostları…
Meğerse Ben Neymişim
Sana sakladım tüm gelişlerimi
Dönüp dolaşıp beni aynı yere getiren
Üzerinden geçtikçe de
Katranlaşan bir hasreti biriktirirdi
Çizdiği daireler yürüyüşlerimin

Haykırış
Bağırmak istiyorum bugün
avazımın çıktığı kadar,
dağlara, taşlara haykırmak…
Duyurmak istiyorum sesimi herkese, herşeye

Biz
Çoğalır ırmaklarım seni düşündüğümde,
Çoğalır, çoğalır yalçın kayalara
çarpan damlalarım.
Çağlayanlarım artar seni düşündüğümde,
Ağlayanlarım azalır
Ben ağlarım, gözyaşlarım çoğalır…
Olanca suskunluğumla baksam gökyüzüne
silinir hafızamda

Gelirsen, Gelmezsen
Paltomu alıp giderim birgün
Sıkıldım artık böyle yarı büklüm oturmaktan
Yüzüme savururken acımasız gerçekliğini
ve otururken karşımda tüm çıplaklığınla
Ben böyle sessiz kalamam,
Susamam ya da haykıramam…
Hiç kusura bakma sevdiceğim,
Senden ayrılsam da

Kalem izi, sessizlik ve gece…
kaybolmuş günlerin hesabını
sorar gibiyim
satır aralarıma gömüldükçe
buğulu gözlerimde bir sen
yine geceyarısı hayallerimdeyim
sanki