Bu sabah seni kustum kalktığımda. Kara bulutlar kapladı içimi. Dalgalı bu şehrin denizi artık ve dalgalar yüreğimin kayalıklarına her çarptığında biraz daha toprak kaybediyorum hükümdarlığımdan. Kalbimin içi yosun tuttu. Çürüyorum sen gittiğinden beri. Uyanmayasım var sabahları. İçimde bir taşkın oldu ama kalbime akıttığım damlalardan ve yüreğimdeki heyelana engel olamadım. Gözlerimden taşmak istedi bu sel. Yine de hiç gözyaşı dökmedim sen gidince. Kalbimdeki heyelan benliğimi sürükledi uçurumun kenarına. Anılarım döküldü denize. Sustum, konuşmadım kimseyle. Kalbime gömdüm seni. Kimseyle tartışmak istemedim gidişini. Acını bile sevdim, paylaşmak istemedim, hiç azalmasın istedim. Bana bıraktığın