1828 yılının serin bir güz akşamında konser salonunu dolduran dinleyiciler hem keman çalmadaki ustalığıyla hem de besteciliğiyle ün salmış Niccolo Paganini'nin sahne almasını bekliyordu. Nihayet Paganini alkışlar arasında göründü ve Londra Senfoni Orkestrası eşliğinde konserine başladı.         Dinleyiclerin nefeslerini tutarak dinledikleri konserde Paganini tam en zor bestelerinden birisini çalıyordu ki kemanın bir teli koptu. ön sıradakiler onun alnında biriken terleri görüyordu. Paganini önce kaşlarını hafifçe çattığı ama hiçbir şey olmamış gibi çalmaya devam etti. Ama aradan birkaç dakika geçmemişti ki kemanın bir teli daha koptu. Paganini konseri yine kesmedi ve çalmaya devam etti ama üçüncü telin kopması da gecikmedi.