Büyüyoruz, yaralar bereler alarak, kan revan içinde…Yaşam savaşı içersinde kendimizi hayatın sivri köşelerinin ortasında buluyoruz. Ne yaparsak yapalım yara almamamız mümkün değil. Kaysak bağlayan ama bir türlü kapanmayan yaraların bir tek ilacı var o da dost, dostlarımız. Onlar uçurumun kenarında o buz kesmiş elimizi tutan sıcacık el… En fırtınalı günlerde bize o kocaman kalbini açan liman… Hepimizin dili , yüreği dostu, dostluğu aşağı yukarı böyle tanımlar. Peki bu hızla akıp giden