Aslında çalıntı konusu, internet kirliliği başlığına giriyor. Ülkemizde maalesef çok büyük bir açık var bu konuda. En başta yukarıda tartışıldığı gibi içerik hırsızlığı hat safhada. Etik olmayan yayıncılık neredeyse %99 oranında. hack hük meselelerine hiç giriyorum, sonra başım belaya giriyor. Ben o vatansever hek takımlarına “çapulcu” diyorum kısaca. Temiz internet kampanyası yapmaya kalkan medya kuruluşları hep aynı noktada (ki biz bunu bence istemiyoruz) tıkanıyorlar, sansür/filtreleme.

Bu konuda neler yapılabilir üzerine çok düşündüm.

Elimizdeki şartlarda %100 etik (kullandığı resimlerden, hangi kelimelere link vermesi gerektiğini bilecek derecede) yayımcılık yapan popüler, tabiri caizse herkesi kucaklayan bir web sayfası yok. Bireysel çalışmalar elbetteki var ama ne bildirgeç, ne sözlük, ne de habertürk böyle bir olgunlukta değiller. İddia ediyorum şu an Türkiye’de hiçbir haber sitesitam anlamıyla düzgün değil. Örneğin gene Volkan’ın söylediği gibi, haberi ingilizceden çevirip, altına kaynak belirtilmiyor. En büyük sitelerde dahi bu böyle. Sanki haberin geçtiği yerdeymiş gibi imzasını atıyor.

Çapulcu deseniz, interneti işgal etmiş durumdalar. Sıradan kullanıcıların “neden olduğunu anlayamadığım” warez ve porno sevdası üzerine Türkiye’ye has kendi internet etiklerini oluşturmuş durumdalar.

PEki, gerçekten bilinçli, etiğe önem veren, düzgün yayımcı ne yapıyor? Blog yazıyor, kendini çapulculardan kurtarırsa müşteri buluyor, sessiz sedasız işini yapıyor.

Ancak burada çok küçük ama kilit bir nokta var gözden kaçan. Aslında interneti bu azınlık şekillendiriyor. Yukarıda saydığımız tüm çapulculardan ve habercilerden çok daha önceden trendlerin farkındalar, haberlerin farkındalar, neyin nereye gideceğinin farkındalar.

Bu amaçla, her türlü kişisel çıkardan bağımsız bir birlşeme gerekiyor. Gerekirse de bu ilkellikle, ilkelce savaşmak gerekiyor. İlkelce derken çok da ilkel yöntemleri kastetmiyorum Ama bir takım güçlerin en doğru şekilde kararlar alabilme olasılığını beklemek akılsızca olur, bu sebeple birleşme şart. Ama zor.

Makale biraz sansasyonel olduğu için beğenildi, edildi, elbette çalındı. Hatta google üzerinde aratınca, benim sayfam çıkmıyor bile. Elbette bu sayfaların bir kısmı düzgün bir şekilde atıfda bulunmuş sayfalar, onlara lafımız yok. Ama bir çoğu da “link vermek yasak” gibi aptalca ve komik sebeplerle makaleyi çalmış oluyorlar. (Ha ben makaleyi çaldım mı? Tartışılır. Yukarıda Volkan’ın dediği gibi 20 tane kitap okuyup yazdım)

Ancak çok daha ilginç bir şey oldu, makaleyi çalanlardan bazıları kendilerini öyle kaptırmışlar ki, bizim foruma üye olup, neden makalemizi çalıyorsunuz, hadi çaldınız alıntı olduğunu neden yazmıyorsunuz diyerek, evsahibini bastıran tipler bile çıktı. Şaşırdım, kitlendim

Sonuçta, belki de içeriği en fazla çalınan sitelerden birinde çalıştığımdan ötürü bu konuya ilgi gösterdim. Binlerce sebep bulabiliriz ama en önemli sebebin “kendine güvensizlik” olduğunu anladım. Kendi ahmak topluluğumla, ben çaliyim onlar söylesin tarzı bir yaklaşım. “Başka siteleri görmesinler bilmesinler böylece benim ne kadar zavallı olduğumu anlamasınlar” amaçlı işler.

Engellemek yakın gelecek için imkansız görünüyor.

ben teşekkürr ediorumm anlayışınn içinn…

İngilizce çeviri yaparak ben de zaman zaman makale yazıyorum elbette, fakat şu kişinin makalesinden yararlandım diye altına not düşüyorum ya da makale içerisinde yer veriyorum. Adını bile bilmediğim, hiç tanımadığım bazı arkadaşlarım ders notu vb. dökümanlar gönderiyorlar siteye eklemem. Onlara bile isimlerini soruyorum ki şu kişi tarafından paylaşıldı diye zikretmek içn. Ama bıktırmaları yok mu beni. bu kadar da zor olmasa gerek altına şu kişide veya siteden alıntıdır diye yazmak.

@nesiye,
Evet nesiye dün zaten şiirimin bahsettiğin sitede olduğunu da gömüştüm. sana da ilgin için teşekkür ediyorum.

uyarın için çok teşekkürr ederimm…isim eklemdim şiirin alltınaa ve genç haritacı diye de not düştüm:)..kesinlikle emeğe saygı…
sevgilerr..

Ve yazık ki sadece şiir’de değil; (özellikle yabancı) makalelerde, blog yazılarında… da olan bir durum.

Arkadaşlar, artık herkes İngilizce biliyor. İngilizce bir eseri alıp, Türkçe’ye çevirince o eser size ait olmaz. Bunun farkında olmalıyız.

…

Bu durumun bir nedeni içeriği kişinin kendisine mal etmek isteme ‘ego’sal isteği.

Diğer bir nedeni ise, internet kültürümüzün yeni yeni oturması ve “link verme” alışkanlığımızın oluşmamış olması:

- link verme’nin içerik sahibine bir “teşekkür” olduğunun bilincine varırsak,
- bloglar için “trackback”ler ve “linkback”ler bırakmanın hem sizin için, hem de blog sahibi için çok yararlı olduğunu anlarsak,
- referans göstermenin en az referans verdiğimiz kişi kadar kendimize de yararı olduğunun bilincine varırsak…

o zaman bu sorunların hiçbiri kalmayacaktır.

…

Aslında cidden ince bir konu:

Mesela 20 ayrı makaleyi okuyup, sonra tüm sayfaları kapatıp, aklında ne kalıyorsa yazmak alıntı mıdır, yoksa ilham mıdır?

Bilimsel bir çalışma olsa her kaynağa teker teker atıfta bulunmak gerekir, ancak bu ciddi anlamda vakit ve emek isteyen bir süreç. Ve blog yazarlığını “akademik” değil, “hobi” amaçlı yapıyor çoğu insan.

Bu noktada kişinin vicdanı devreye giriyor bence.

Bilinmesi gereken, kimsenin kimseden gizlenemeyeceği; önünde sonunda sobeleneceğiniz.

Sevgiler.

anlayışınn için teşekkürr ederimm..sitede ne olursa olsun başka bir site ismi yazmak yasakk o yüzden yazamadım alıntı kaynağını..isim yazabilirdimm amaa düşüncesizlik ettim özür dilerim tekrar..(aslında sana sormadan isim yazmak da istemedim açıkçası..uzun zamandır burayada gelemediğim için sana sorma fırsatımda olmadı..sadece alıntı olduğunu belirttim :()çok daha dikkatli olacağım bundan sonraa..sevgilerr…